Δίκη Φιλιππίδη: Τα πρώτα λόγια του ηθοποιού στην απολογία του

147

Δίκη Φιλιππίδη: Τα πρώτα λόγια του ηθοποιού στην απολογία του

Ο κατηγορούμενος περιγράφει τη ζωή του και πώς ασχολήθηκε με το θέατρο, ενώ στη συνέχεια επιχείρησε να αποτινάξει το στίγμα του βιαστή

Αντιμέτωπος με τους δικαστές που θα τον κρίνουν είναι εδώ και λίγη ώρα ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος σχεδόν δέκα μήνες μετά την έναρξη της δίκης απολογείται για δύο απόπειρες βιασμού και μια τετελεσμένη πράξη.

Ο κατηγορούμενος ξεκίνησε να απολογείται καθισμένος σε μια καρέκλα λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει.

Πρόεδρος: Ήρθε η ώρα να μιλήσετε. Θα σας ακούσουμε με προσοχή.

Φιλιππίδης: Όπως καταλαβαίνετε είναι παρά πολύ δύσκολο. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα βρεθώ σε αυτή τη θέση στα 60 μου χρόνια. Άδικα. Με λένε Πέτρο Φιλιππίδη και ό,τι έχει μείνει από αυτό. Γεννήθηκα το 1962, αλλά η μητέρα μου με έγραψε το 1963 για να κερδίσω χρόνια. Θα μιλήσω για τη ζωή μου. Αν σε κάποιους φαίνεται αστεία δεν με πειράζει. Θα μιλήσω από την καρδιά. Έχω κατηγορηθεί για πράγματα που πάντα σιχαινόμουν. Δεν είμαι καλός στο λόγο…

Πρόεδρος: Είχατε πάντα ένα κείμενο. Εδώ είναι η πραγματική ζωή.

Φιλιππίδης: «Δεν περίμενα να είναι τόσο δύσκολο. Η ζωή μου καταστράφηκε. Ο ίδιος καταστράφηκα. Η προσωπική μου ζωή. Η οικογενειακή μου ζωή. Οικονομικά είμαι κατεστραμμένος. Εξαιτίας της δίκης μου καταστροφής καταστράφηκαν και οι γύρω μου. Όσο σκεφτόμουν τη ζωή μου μέσα στη φυλακή, σκεφτόμουν ότι μεγάλωσα με γυναίκες. Γεννήθηκα στη Σοφοκλέους. Εκείνη την εποχή ήταν η περιοχή με τα μπουρδέλα. Εγώ μεγάλωσα μέσα σε αυτές τις γυναίκες. Έπαιζα εκεί με τους φίλους μου. Τους μιλούσαμε. Είχα πάντα μια βαθιά εκτίμηση, αγάπη και θαυμασμό γι’ αυτές. Όχι μόνο γι’ αυτές. Για όλες τις γυναίκες.

«Δεν είμαι βιαστής…»

Ο κατηγορούμενος περιγράφει τη ζωή του και πώς ασχολήθηκε με το θέατρο, ενώ στη συνέχεια επιχειρεί να αποτινάξει το στίγμα του βιαστή, ισχυριζόμενος ότι όλα όσα έχουν ακουστεί εναντίον του είναι σχεδιασμένα.

«Έχουν μιλήσει άνθρωποι για μένα που δεν με ξέρουν. Με είπαν μ…, με είπαν βιαστή. Δεν είμαι βιαστής. Δεν έχω λόγο να είμαι. Με είπαν ελεεινό και τρισάθλιο. Και λίγο αργότερα είπε ότι το θέατρο τελείωσε για εκείνον. Δεν θέλω να περάσω ούτε απ’ έξω από το θέατρο. Τελείωσα με αυτό το χώρο! Δεν με πειράζει. Με πειράζει που με λένε βιαστή!»