Η ΑΑΔΕ εκτίθεται ανεπανόρθωτα από τα παράνομα εκκαθαριστικά

127

Πλημμυρίδα ενδικοφανών προσφυγών κατακλύζει τις εφορίες από συνταξιούχους που βάλλουν κατά των εκκαθαριστικών πληρωμής φόρου, τα οποία έλαβαν από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για τις αδήλωτες αποδοχές του 2013.

 

Η νομική επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται στις ενδικοφανείς προσφυγές εστιάζει στην κατάφωρη παραβίαση όχι μόνο της κείμενης φορολογικής νομοθεσίας, αλλά και του ίδιου του Συντάγματος.

Οπως προκύπτει από πολλές προσφυγές που έχει στη διάθεσή της η «Εφ.Συν.», οι συνταξιούχοι φορολογούμενοι επικρίνουν τις φορολογικές αρχές ότι δεν ακολούθησαν τις νόμιμες διαδικαστικές ενέργειες, αφού προέβησαν αυθαίρετα σε προσθήκη αναδρομικών συντάξεων, και εν συνεχεία στον υπολογισμό του τελικού φόρου, χωρίς καμία ενημέρωση των ίδιων.

Κανένας από τους 200.000 συνταξιούχους που παρέλαβε παραμονή Πρωτοχρονιάς ειδοποιητήριο πληρωμής από την Εφορία δεν είχε κληθεί νωρίτερα για ακρόαση, μολονότι πρόκειται για πάγια τακτική, αλλά και υποχρέωση των εφοριών που ακολουθείται για το σύνολο σχεδόν των οφειλετών (μικρών και μεγάλων).

Ετσι οι τροποποιητικές δηλώσεις υποβλήθηκαν χωρίς τη συναίνεση του συνταξιούχου φορολογούμενου, του μόνου που έχει δικαίωμα υποβολής αρχικής ή τροποιητικής δήλωσης. Εξ ου και η απουσία της υπογραφής του υπόχρεου σε φυσική μορφή, που καθιστά παράνομη και άκυρη τη δήλωση.

Επίσης, ενώ στις βεβαιώσεις αποδοχών γίνεται η σημείωση «αναδρομικά σύνταξης που επιλέγονται να φορολογηθούν στο έτος που ανάγονται», δεν αναφέρεται πουθενά το έτος στο οποίο ανάγονται.

Μάλιστα πολλοί συνταξιούχοι έλαβαν ειδοποίηση να πληρώσουν φόρο για αποδοχές, οι οποίες με βάση την κείμενη νομοθεσία είναι αφορολόγητες, με αποτέλεσμα τη δεδομένη στιγμή να μην μπορούν να βρουν το δίκιο τους.

Ενώ στις εφορίες επικρατεί αναβρασμός με τους συνταξιούχους για το συγκεκριμένο θέμα, προκαλώντας ισχυρό πλήγμα στη σχέση του κράτους με τον πολίτη και παραβίαση της «αρχής της καλής πίστης», πηγές από την ΑΑΔΕ επισημαίνουν στην «Εφ.Συν.» ότι «η σχετική διαδικασία προβλέπεται στον νόμο.

Τα εκκαθαριστικά που εκδόθηκαν είναι βάσει στοιχείων που έχει η φορολογική διοίκηση και η διαδικασία είναι νόμιμη. Αυτονόητα λάθη που έχουν γίνει θα διορθωθούν το συντομότερο δυνατό».

Ωστόσο, η απάντηση αυτή κάθε άλλο παρά αντιμετωπίζει τα νομικά επιχειρήματα των προσφυγών που συνοψίζονται στα εξής:

1. Ο καταλογισμός των φόρων έγινε με αυθαίρετο τρόπο από τη φορολογική διοίκηση:

■ Η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε χωρίς τη συναίνεση του συνταξιούχου φορολογούμενου. Ο μόνος που έχει δικαίωμα υποβολής αρχικής ή τροποιητικής δήλωσης των εισοδημάτων του είναι ο φορολογούμενος ή εξουσιοδοτημένο από αυτόν πρόσωπο. Πουθενά στην κείμενη φορολογική νομοθεσία δεν προβλέπεται η παραχώρηση δικαιώματος στη φορολογική αρχή να υποβάλει οίκοθεν αρχική ή τροποποιητική φορολογική δήλωση για λογαριασμό του φορολογουμένου.

■ Η τροποποιητική δήλωση δεν φέρει τη φυσική μορφή της υπογραφής του φορολογουμένου, ούτε κάποιο ηλεκτρονικό ίχνος πιστοποίησης από τον ίδιο. Κατά συνέπεια, οι προσβαλλόμενες πράξεις της εφορίας πρέπει να ακυρωθούν στο σύνολό τους «για την αποκατάσταση δικαίου και κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ φορολογούμενου πολίτη και φορολογούσας αρχής».

2. Οι 200.000 φορολογούμενοι με τα αδήλωτα και μη αναδρομικά δεν ενημερώθηκαν, ούτε εκλήθησαν ποτέ από τις φορολογικές αρχές. Με αυτόν τον τρόπο παραβιάζεται το νόμιμο δικαίωμα της ακρόασης, καθώς αν οι υπόχρεοι είχαν κληθεί και ενημερωθεί από τις εφορίες για τις φορολογικές τους υποχρεώσεις θα είχαν υποβάλει εγκαίρως τις συμπληρωματικές δηλώσεις, γλιτώνοντας παράλληλα τις προβλεπόμενες προσαυξήσεις.

3. Η εκκαθάριση των συμπληρωματικών δηλώσεων έγινε χωρίς τον υπολογισμό της προβλεπόμενης έκπτωσης του 20% επί του καθαρού ποσού. Ακόμη, αν η μείωση του 20% στα αναδρομικά έχει υπολογιστεί και εμφανίζεται στην οικεία βεβαίωση που χορηγήθηκε από τον εργοδότη ή τον συνταξιοδοτικό φορέα θα πρέπει τα σχετικά ποσά να συμπληρωθούν με βάση αυτές τις βεβαιώσεις.

4. Εχουν καταγραφεί περιπτώσεις φορολογουμένων όπου οι αρχές προσέθεσαν αναδρομικά εισοδήματα που ανάγονται σε χρήσεις προγενέστερες του 2013 στη φορολογική δήλωση του οικονομικού έτους 2014. Αυτό τη στιγμή που η νομοθεσία δίδει στον φορολογούμενο το αποκλειστικό δικαίωμα επιλογής του φορολογικού έτους στο οποίο τα εισοδήματα αυτά θα περιληφθούν, ήτοι της αναγωγής τους ή της είσπραξής τους.

5. Καταστρατηγούνται οι εξής τέσσερις αρχές:

α. Η αρχή της χρηστής διοίκησης

β. Η αρχή της επιείκειας

γ. Η αρχή της καλής πίστης

δ. Η αρχή της αναλογικότητας.