Οι μεγάλοι τιμονιέρηδες καρικατούρες μιας άλλης εποχής

stamatis-malelis

Ο Φιντέλ Κάστρο ήταν ο ήρωας των εφηβικών και νεανικών μου χρόνων.

Ο ασυμβίβαστος επαναστάτης , ο σύντροφος του Τσε , ο μαχητής που τα έβαλε με τον ιμπεριαλισμό ο εμπνευστής εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών σε όλο τον κόσμο.

Ο Φιντέλ Κάστρο ήταν και για μένα ο καθοδηγητής ενός δύσκολου αγώνα που θα οδηγούσε στον σοσιαλισμό.

Τον οδήγησε όμως;

Τι κέρδισε ο λαός της Κούβας αυτά τα 57 χρόνια;

Πολλοί θα πουν ένα καλό σύστημα υγείας και ένα αντίστοιχο της παιδείας. Σωστά αλλά αυτά υπάρχουν και σε καπιταλιστικές χώρες, όπως οι Σκανδιναβικές.

Τι κέρδισαν μήπως την χειραφέτηση τους;

Όχι κάποιοι φωτισμένοι πρωτοπόροι αποφάσιζαν για αυτούς αλλά χωρίς αυτούς.Μήπως έπαψαν να παράγουν υπεραξία για τον εργοδότη. Ναι αλλά την καρπώνονταν το Κράτος – εργοδότης.. Μήπως κέρδισαν την ευημερία τους? Όχι . Ίσως μια αξιοπρεπή φτώχεια. Αλλά αυτό δεν είναι σοσιαλισμός.

Η Κούβα έζησε χωρίς τέλος, την περίοδο της δικτατορίας του προλεταριάτου.Μια μαρξιστική αρχή για άλλες αρχές με άλλους συσχετισμούς στο Κράτος. Μ ένα πρωτοπόρο κόμμα που είχε την απόλυτη εξουσία στον λαό. Και το πρωτοπόρο κόμμα είχε έναν αρχηγό που φρόντιζε για όλα και που κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει . Και μόνο όταν βιολογικά δεν μπορούσε να κυβερνήσει παρέδωσε…σοσιαλιστικά την εξουσία στον αδερφό του.

Ούτε σε κάποιον άλλον που θα αποφάσιζε η κεντρική επιτροπή του Κόμματος όπως για παράδειγμα γινόταν στη Σοβιετική ένωση όπου φυσικά και εκεί , η αλλαγή γινόταν ΜΌΝΟΝ μετά τον θάνατο του ηγέτη.

Ο Επαναστάτης Κάστρο που τα έβαλε με τον ιμπεριαλισμό ήταν ο απόλυτος άρχοντας του τόπου του. Και πράγματι βοήθησε ποικιλοτρόπως αρκετά κινήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ήταν όμως δημοκράτης ? Έδωσε ποτέ την ευκαιρία στον λαό του να αποφασίσει για το εάν θέλει να τον κυβερνά και με ποιο τρόπο? Έστω στο κόμμα του να εκφράσει διαφορετικές απόψεις. Μήπως και ο Κάστρο κυβέρνησε με την δική του γραφειοκρατική ομάδα , δημιουργώντας μια ιδιότυπη ολιγαρχία.

Μέσα από πολλά χρόνια προβληματισμών πάνω στον εφαρμοζόμενο σοσιαλισμό έχω και εγώ υιοθετήσει απόλυτα την θέση του Πουλαντζά ότι ο Σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός η δεν θα υπάρξει.

Είμαι σίγουρος ότι και πάλι ο Πουλαντζάς θα επιβεβαιωθεί ,όπως επιβεβαιώθηκε όταν κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός της δεκαετίας του 90. Όταν σε ένα βράδυ η νομενκλατούρα του κόμματος έγινε το πρωί η ολιγαρχία του νέου καπιταλισμού..

Η ιστορία μας δίδαξε οτι οι δημοκρατικές διαδικασίες άμεσες και κοινοβουλευτικές είναι η ασφαλιστική δικλίδα για τον σοσιαλισμό.

Διδαχθήκαμε όλοι όσοι είχαμε το ίδιο όραμα οτι η ιστορία του καλού πατερούλη είναι απλώς μια φάρσα. Οι παντοδύναμοι ηγέτες των κομμουνιστικών κομμάτων αποδείχθηκε ότι κυβερνούσαν απολυταρχικά. Πόσο σοσιαλιστής ήταν ο Τσαουσέσκου;

Επειδή, ζούμε μία ακόμη κρίση του καπιταλισμού και οι σοσιαλιστικές αρχές παραμένουν επίκαιρες πρέπει με τόλμη να χαράξουμε τους νέους δρόμους που θα είναι αποκλειστικά δημοκρατικοί.. Οι έφοδοι στα θερινά ανάκτορα και οι καταλήψεις του κράτους μόνο ως τραγωδία μπορούν να επαναληφθούν και οι φωτισμένοι ηγέτες ως καρικατούρες μια άλλης εποχής.

Ο μόνος δρόμος είναι η επικαιροποίηση του σοσιαλισμού που δεν μπορεί παρά είναι δημοκρατικός.



Δεν επιτρέπονται τα σχόλια.

Το lay-out.gr θέλει να ακούσει την άποψή σας. Μπορείτε να γράφετε τα σχόλιά σας ελεύθερα, όμως θα επιθυμούσαμε να αποφεύγετε τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Επίσης, σας παρακαλούμε τα όσα γράφετε να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους.